நோய் தொற்றுக்கு இரண்டு கால்களையும் இழந்த ஃபெலிசியா, சர்வதேச கைப்பந்து வீராங்கனை ஆன ஊக்கமிகு கதை!

0

ஒரு மனிதனை மூன்று விதமாக பரிசோதனை செய்யலாம். ஒன்று ஒருவர் எங்கிருந்து வந்தார் என்று அவரை விவரிக்காமல் எதை நோக்கி செல்கிறார் என்று அவரைக் குறித்து விவரிப்பது. இரண்டாவது மூடியவாறு காணப்படும் கதவுகளாக இருந்தாலும் அதை ஒருவர் தட்டும் திறன். மூன்றாவது தான் சாதனை புரியவேண்டும் என்கிற ஆசை மட்டுமில்லாமல் அடுத்தவரையும் ஊக்குவித்து தன்னுடன் சேர்த்து அவரையும் உயர்த்தும் எண்ணம்.

இளவயது நினைவுகள்

உடலின் கீழ்பகுதியின் இயக்கம் பாதிக்கப்பட்டு உட்கார்ந்த நிலையில் விளையாடும் கைப்பந்து விளையாட்டு வீரரான ஃபெலிசியா ஷாஃபிக்கிற்கு கடுமையான நோய் தாக்கி அவரது இரண்டு கால்களும் பாதிக்கபட்டது. ஆனால் அதே நோய் அவரது ஒட்டுமொத்த பண்புகளையும் வெளிப்படுத்தியது. அதாவது மேலே குறிப்பிட்டுள்ள மூன்று விதமான குணாதிசயங்களும் நிரம்பப் பெற்றவர் ஃபெலிசியா. விரக்தியான  மனநிலையிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக்கொண்டு மகிழ்ச்சியாக வாழ்க்கையை எதிர்கொண்டார்.

36 வயதான ஃபெலிசியா ஷாஃபிக் தனது முதல் 12 வருடங்களை ஃபிஜியில் கழித்தார். குழந்தைப் பருவம் குறித்து நினைத்துப்பார்க்கையில் பணிப்பெண்ணாக இருந்த அவரது அம்மாவிற்கு சின்னச் சின்ன உதவிகளைச் செய்தது அவரது நினைவில் இருப்பதாக குறிப்பிடுகிறார். 

“என்னுடைய அம்மா அடிப்படை வசதிகளை பூர்த்தி செய்யவே அதிகம் கஷ்டப்பட்டு உழைத்தது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. இருந்தும் அவரிடம் கொடுப்பதற்கு அதிகப்படியான அன்பு, அரவணைப்பு, முத்தங்கள் போன்றவை இருந்தது.”என்று ஃபெலிசியா நினைவுகூர்ந்தார்.

அவரது அம்மா விரைவாக முன்னேறி கார் டீலர் மற்றும் பழுதுபார்க்கும் கடை ஒன்றில் க்ளார்க்காக பணியாற்றினார். அடுத்த கட்ட வளர்ச்சியையும் வாய்ப்பையும் நோக்கி அமெரிக்காவிற்கு குடிபெயர்ந்தார். ஃபெலிசியா வேலைக்கு செல்ல தயாரானதும் நெட்வொர்க்கிங் சம்பந்தப்பட்ட IT கன்சல்டண்டாக UC Berkeley-யில் பணிபுரியத் தொடங்கினார். முதல் முழுநேரப் பணியை சிஸ்கோ சிஸ்டம்ஸில் தொடங்கி அதன் பின்னர் புதிய வாய்ப்புகளுக்காக கனடா சென்றார்.

அவ்வாறான தேடலில் எதிர்பாராதவிதமாக SAP-ஐ தொடர்புகொண்டார். அதன்பின் அவரது வாழ்க்கையே மாறியது. ப்ராடக்ட் சப்போர்ட் குழுவில் சப்போர்ட் என்ஜினியராக சேர்ந்து நல்ல நண்பர்களுடன் அறிமுகமானார். SAP மூலமாகத்தான் பின்னாளில் அவர் வாழ்வதற்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்த விஷயமான கைபந்து விளையாட்டு அவருக்கு அறிமுகமானது. வாழ்க்கையில் முன்னேறியவாறே அந்த விளையாட்டு குறித்த அவரது ஆர்வமும் அதிகரித்தது. 

அதிசய குழந்தை

2011-ம் ஆண்டு பிப்பரவரியில் நிமோகாக்கல் நிமோனியா மற்றும் ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் நோயினால் அவர் பாதிக்கப்பட்டார். இதனால் ரத்தத்தில் நச்சு மற்றும் செப்டிக் ஷாக் ஏற்பட்டு உயிர் காக்கும் கருவிகள் மூலம் பாதுகாக்கப்பட்டார். மருத்துவர்கள் நம்பிக்கையிழந்து அவருக்கான இறுதி ஏற்பாடுகளை செய்யச் சொன்னார். இந்த நோய் எதனால் தாக்கியது என்பதை மருத்துவர்களால் தீர்மானிக்கமுடியவில்லை. 

”என்னுடன் கடைசியாக ஒரு முறை பேச நினைத்து அம்மா என் அருகில் அமர்ந்தார். நான் கோமாவில் இருந்தேன். அவர் என்னை மிகவும் நேசிப்பதாகவும் எனக்கு வலி ஏற்பட்டிருந்தால் அந்த வலியை மறந்துவிடச் சொன்னார். ஒருவேளை என்னால் கடைசியாக கடவுளிடம் பேச முடிந்தால், என்னைப் பிரிந்தால் என் அம்மா மிகுந்த கவலையிலும் தனிமையிலும் வாடுவார் என்பதால் என்னை திருப்பி அனுப்பிவையுங்கள் என்று கேட்கச்சொன்னார். நான் கடவுளிடம் பேசியது எனக்கு நினைவில்லை என்றாலும் ஏதோ ஒரு அதிசயம் நடந்தது. நான் மரணத்தை தோற்கடித்து உயிரோடு திரும்பினேன்,” 

என்று நம்பமுடியாத அந்த தருணத்தை நினைவுகூர்ந்தார். ஃபெலிசியாவை நோய் தாக்கி கோமாவிற்கு சென்ற காரணத்தால் அவருக்கு மூளைச் சேதம் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளதாக மருத்துவர்கள் தெரிவித்தனர். மாறாக ஃபெலிசியா எழுந்ததும் அன்றைய தேதியை கேட்டறிந்தார். உடனே அவசரமாக அவரது நண்பரை அழைத்து பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்களை தெரிவித்தார். அந்த அறையே மகிழ்ச்சியால் நிரம்பியது. ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சியை நீடிக்கவிடாமல் வந்தது அடுத்த செய்தி. அவர் உயிர் பிழைத்துவிட்டார். ஆனால் அவரது கைகளும் கால்களும் கட்டுகளால் மூடப்பட்டிருந்தது.

“என்னுடைய முதல் கேள்வி ஏன் என்னுடைய மூட்டுகள் கட்டுகளால் கட்டப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது கேள்வி எப்போது பணிக்குத் திரும்பலாம் என்பதுதான். நான் சந்தித்த எண்ணற்ற சவால்கள் குறித்து ஒரு புத்தகமே எழுதலாம்.” என்றார்.

வேறு பணியைக் குறித்த சிந்திக்க வேண்டிய தேவையற்றுப் போனது. ஏனெனில் அவரது வேலை பாதுகாப்பாகவே இருப்பதாகவும் உடல்நலத்தை மீட்பதில் மட்டும் கவனம் செலுத்துமாறும் அவரது மேலாளர் தெரிவித்தார். ஆனால் இதில் வருத்தான விஷயம் அவருக்கு மிகவும் விருப்பமான கைப்பந்து விளையாட்டு. 

”என்னால் மறுபடி விளையாட முடியாது என்று நினைத்ததும் மனமுடைந்து போனேன். டிவியில் கூட என்னால் பார்த்து ரசிக்க முடியவில்லை” என்றார்.

மாற்றுத்திறனாளி என்கிற உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு இருட்டான நாட்களை எப்படி வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவருவது என்று சிந்தித்தார். ”மோசமான நாட்களை நான் ஏற்றுக்கொண்டேன். ஆனால் மகிழ்ச்சியாக இருக்கவேண்டும் என்று மட்டும் எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேஇருந்தேன். குடும்பத்தினர் மற்றும் நண்பர்களுடன் ஒருங்கிணைந்து அவர்களின் துணை அல்லது உதவி தேவைப்படும்போது அரவணைப்பை பெற்றுக்கொண்டேன்.” என்கிறார். குடும்பத்தினர் அவரது அனைத்து தேவைகளையும் முன்வந்து செய்ய விரும்பினர். ஆனால் ஃபெலிசியா பிடிவாதமாக மறுத்துவிட்டார். அவரால் முடிந்த அனைத்து வேலைகளையும் தாமாகவே செய்துகொள்ளவதை பழக்கப்படுத்திக் கொண்டார். 

மறுவாழ்க்கை

அறுவை சிகிச்சை, மீண்டு வருதல், மறுவாழ்வு ஆகியவை முடிந்து கிட்டத்தட்ட நான்கு வருடங்களுக்குப் பிறகு பணிக்கு திரும்பியது அவரது வாழ்க்கையின் குறிப்பிடத்தக்க தருணமாக கருதுகிறார். 

”இப்போது நான் வாகனம் ஓட்டலாம். எட்டு மணி நேரம் அலுவலகத்தில் செலவிடலாம். மறுபடியும் சமூகத்தின் ஒரு மதிப்புமிக்க தனிமனுஷியாக மாறிவிட்டேன்” என்று விவரிக்கிறார்.

அவர் பணிபுரிய தகுதியுடையவராக உள்ளார் என்று SAP தெளிவுபடுத்தியது. மெல்ல மெல்ல ப்ரோக்ராமில் பணிபுரியும்நிலைக்கு திரும்பினார். அவரது பணிகளை செய்து முடிக்க வசதியாக உள்ளதா என்பதை உறுதிசெய்ய பணிசூழல் மதிப்பீடு செய்யப்பட்டது. ”யாரும் என்னை வேறுபடுத்திப் பார்க்கவில்லை. நானாகத்தான் சில கருத்துக்களை எனக்குள்ளே சிந்தித்தேன். மற்றவர்கள் முன் போலவே என்னை நடத்தினார்கள். என்னுடைய கால்கள் சற்று சரியானதும் ஜிம்முக்கு சென்றபோது அனைவரும் என்னுடைய உடல்நலத்தை வலிமையாக உற்சாகத்துடன் மீட்டெடுத்தது மற்றவர்களுக்கு உத்வேகம் அளித்ததாக தெரிவித்தனர்.” என்றார்.

இதனிடையில் உட்கார்ந்து விளையாடும் கைப்பந்து குறித்து அவரது பிசியோதெரபிஸ்டும் நண்பர்களும் சில உரையாடல்களை நடத்தினார். “ஆனால் நான் கைப்பந்தை தொடுவது பற்றிக்கூட நினைத்து பார்க்க முடியாது நிலையில் இருந்தேன்” என்றார்.

ஒரு தேசிய குழு டெமோ செய்வதாகவும் திறமையான விளையாட்டு வீரர்களை தேடிக்கொண்டிருப்பதாகவும் பிசியோதெரபிஸ்ட் லிண்டா மூலமாக அறிந்தார். 

”என்னுடைய நண்பர் ஒருவருடன் பேசுகையில் என்னை கட்டாயமாக இதில் கலந்துகொள்ளச் சொன்னார். மேடையில் நான் பதக்கம் வாங்குவதை அவர் எப்போதும் கற்பனை செய்து பார்ப்பதாகவும் உற்சாகமளித்தார்.” என்றார்.

அதே உற்சாகம் ஃபெலிசியாவையும் தொற்றிக்கொண்டது. பயத்தைத் தூக்கியெறிந்தார். முயற்சிசெய்து உடனே அதை நேசித்தார். பழைய விருப்பத்தை புதுப்பித்தல் “முதலில் என்ன நடக்கிறது என்று தெரியவில்லை. அதன்பின் நான் என்னை இணைத்துக்கொண்டேன். என்னுடைய உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அடிபட்டது. ஆனால் சுறுசுறுப்பாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருப்பதே என்னுடைய நோக்கம் என்பதால் உட்கார்ந்து விளையாடும் கைப்பந்து அந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்ற உதவும் என்று நினைத்தேன்” என்று விவரித்தார்.

உள்ளூர் கைப்பந்து பயிற்சியாளரிடம் பணிபுரிந்தார். விரைவில் ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு குழுவிற்கு பயிற்சியளிக்க எட்மோண்டன் பறந்து சென்றார். SAP-ல் இருந்த ஜிம்மில் கார்டியோ, எடை பயிற்சிகள் போன்றவற்றை மேற்கொண்டார். அவர்கள் ஒரு குழுவாக டொரொண்டோ பாரா பான் அமெரிக்கன் விளையாட்டில் போட்டியிட்டு வெண்கலப் பதக்கம் வென்றனர். இதன் மூலமே ரியோவிற்கு தகுதியானார்கள். ஜெர்மனி, UK, சீனா என்று தொடர்ந்து போட்டியிட்டு பிரேசிலுக்கும் சென்றனர். 

”மற்ற பெண்களும் சமமான திறனுடன் இருந்தனர். அவர்கள் சந்தித்த சவால்களையும் அதை எதிர்கொண்ட விதத்தையும் பேசியது சிறப்பாக இருந்தது. ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவர் கற்றுக்கொள்வது சிறந்தது. விளையாட்டை நான் மேலும் சிறப்பாக கற்றுக்கொள்ள இது உதவியது. அவர்கள் மேல் அன்பு செலுத்தி என்றென்றும் நினைவில் நிறுத்திவைப்பேன்,” 

என்று அவர்கள் சகோதரிகளாக பழகியது குறித்து விவரித்தார்.

ஃபெலிசியா 2.0

SAP-ல் புதிதாக சேருபவர்களுக்கு அவர் பயிற்சியாளராகவும் வழிகாட்டியாகவும் பணிபுரிந்தார். தலைப்பண்புமிக்கவராக இருக்க விரும்பினார். அதற்காக தன்னை தயார்படுத்திக்கொண்டு மேலாளராகி அந்த கனவை நிறைவேற்றிக் கொண்டார். சப்போர்ட் க்ரூப்பில் பங்கேற்று மாற்றுத்திறனாளி குழந்தைகளுக்கு உட்கார்ந்து விளையாடும் கைப்பந்து பயிற்சியளிக்கிறார். அனைத்தும் சேர்ந்து அவரை மகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியுள்ளது. ஏற்றுக்கொள்வது என்பது சுதந்திரமானது என்கிறார். 

“என்னுடைய அனுபவத்தில் நான் பல முறை என்னைக் குறித்து ஆராய்ந்திருக்கிறேன். சரியாக என்னை நானே புரிந்துகொண்டிருக்கிறேன். உதவி கேட்கவும் பெற்றுக்கொள்ளவும் பழகியிருக்கிறேன். எல்லோருக்கும் உதவி தேவைப்படும். ஆனால் நமது ஈகோவை விட்டுவிட்டு கேட்பதுதான் நமக்கு கடினமாக உள்ளது. என்னுடைய சூழ்நிலையை நான் ஏற்றுக்கொள்ள சில காலம் பிடித்தது. ஆனால் ஏற்றுக்கொண்டதும் என்னால் முன்னோக்கி நகர முடிந்தது.”

மகிழ்ச்சியாக இருக்க நீங்கள் முடிவு செய்துவிட்டால் போதும் இந்த பிரபஞ்சம் எப்படிபட்ட திட்டத்தை தீட்டியாவது அதை நிகழ்த்திகாட்டிவிடும்.

ஆங்கில கட்டுரையாளர்: பிஞ்சல் ஷா