அஞ்சேல் 3 | - அறம் தரும் தெம்பு - 'உறியடி' விஜயகுமார் [பகுதி 3]

'உறியடி' படத்தின் இயக்குநர் - நடிகர் - தயாரிப்பாளர் விஜயகுமார் பகிரும் அனுபவக் குறிப்புகளின் நிறைவு பகுதி.

2

(தமிழ்த் திரைத்துறையின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்கள் தாங்கள் எதிர்கொண்ட சவால்களையும், மேற்கொண்ட போராட்டங்களையும் பகிரும் தொடர்.)

நடிகர் - இயக்குநர் விஜயகுமார்
நடிகர் - இயக்குநர் விஜயகுமார்

'உறியடி' படப்பிடிப்புக்குப் பிந்தைய பணிகள் அனைத்தும் முடிந்த பிறகு, தணிக்கைச் சான்றிதழ் பெறுவதற்குச் செல்கிறேன். 'எனக்கு மட்டுமல்ல... இந்திய சினிமாவுக்கே சாபக்கேடுதான் இந்த சென்சார் அமைப்பு முறை'. இதை அனுபவபூர்மாக உணர்ந்தேன்.

தணிக்கைச் சான்றிதழ் வழங்கும் குழுவினரிடம் படத்தைப் போட்டுக் காண்பித்த பிறகு அவர்களிடம் இருந்து எதிர்கொண்ட முதல் கேள்வி: "சாதி பிரச்சினையை எல்லாம் எதுக்குப் படமா எடுக்கிறீங்க? இதுபோன்ற பிரச்சினைகளை குறும்படமா எடுக்கலாமே, ஏன் சினிமால்லாம்?"

கடுமையானப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு ஒரு படத்தை எடுத்து முடித்து சற்றே இளைப்பாற நினைத்தால், இப்படி ஒரு கேள்வி கேட்டு என்னை உலுக்கிவிட்டனர். இந்தக் கேள்வியை கடினமாகக் கேட்கவில்லை; சன்னமாகவே கேட்டனர். கேட்ட தொனியில் மறைந்திருந்த அர்த்தங்கள் வெவ்வேறு அரசியல் சார்ந்தவை.

அவர்கள் அத்துடன் நின்றுவிடவில்லை. "ஆக்ச்சுவல்லி, இந்தப் படத்தைத் தடை பண்ணனும். சர்டிஃபிகேட் ரிஜெக்ட் பண்ணனும். நாங்க சொல்ற இடங்களில் 'கட்' பண்ணீங்கன்னா 'ஏ' சர்டிஃபிகெட் கொடுக்குறோம்," என்றதும் நொந்துபோனேன்.

நான் அமைதி காத்ததைப் பார்த்தவர்கள், "வேணுன்னா நீங்க ரிவைஸிங் கமிட்டி போகலாம். அங்கேயும் இதுபோலதான் நடக்கும். படத்தை தடை பண்ணவும் வாய்ப்பிருக்கு. நாங்க சொல்ற இடங்களில் கட் பண்ணீங்கன்னா, 'ஏ' சர்ஃபிடிகெட்டோட படத்தை ரிலீஸ் பண்ணமுடியும். என்ன சொல்றீங்க?" என்றனர்.

உறியடியில் ஒரு பாட்டிலில் மண்டையை அடிக்கும் காட்சியை வெட்டச் சொன்னவர்கள், சில மாதங்கள் கழித்து பெரிய நட்சத்திரம் ஒருவரின் படத்தில் பல பாட்டில்களைக் கொண்டு பிளக்கவைத்ததை அப்படியே வைத்துவிட்டு 'யு' கொடுத்து பாரபட்சத்தைப் பறைசாற்றியது வேறு கதை.

சண்டைக் காட்சிகளின் வீரியத்தை மொத்தமாகக் குறைக்கச் சொன்னதுடன், "ஸ்மோக்கிங், ட்ரிங்கிங் விஷயங்களை காட்சிகள் மூலம் கிளாமரைஸ் பண்றீங்க. அதையெல்லாம் நீக்கணும்" என்றது மண்டையைப் பிளந்தது. அவர்கள் மட்டுமல்ல, அதேபார்வைதான் விமர்சகர்கள், கருத்தாளர்கள் சிலருக்கு இன்னமும் இருக்கிறது என்பதே அவலத்தின் உச்சம்.

தெருவோரத் தேநீர்க் கடையைக் கூட எட்டிப் பார்க்காத மேல்தட்டு இளைஞர்களுக்காக நான் கவலைப்படவில்லை. மனதளவில் சமூகத்துக்கு பாதகமில்லாமல் இருக்கும் இளைஞர்களில் சிலர், புறச்சூழல்களால் குடி, சிகரெட் போன்ற பழக்கங்களை முன்வைத்து ஒட்டுமொத்தமாக தவறான கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கப்படுகிறார்கள். எளிதில் சமூக விரோதப் போக்குகள் வசம் சிக்கி பிரச்சனைகளில் மாட்டிக்கொள்கின்றனர். அவர்களுக்காக எடுக்க பட்ட படமே உறியடி. அவர்களை அப்படியே அல்லாமல் நிஜத்தில் இருந்து முரண்பட்டு காட்ட விரும்பவில்லை. என் கதாபாத்திரங்களை எந்தச் சூழலிலும் அந்நியப்படுத்த முடியாது என்பதில் தீர்க்கமாக இருந்தேன்.

செயற்கைப் பேரழிவு

ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் எழுத்துபூர்வமாக விளக்கம் அளித்தேன். அந்த விளக்கத்தைப் படித்துவிட்டு அவர்களால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. ஆனாலும் என்னை விடுவதாக இல்லை. "நீங்க சொல்றது எல்லாம் கரெக்ட்தான். ஆனா, பசங்க நெகட்டிவை மட்டும்தான எடுத்துப்பாங்க," என்று தங்களுக்குத் தெரிந்த சமூக உளவியல் பேசினார்கள்.

மக்களைச் சுரண்டிக்கொண்டிருக்கும் அரசியல்வாதிகளும், சாதி அரசியல் தலைவர்களும் மோரும் பாலும் அருந்திக்கொண்டு, இளம் சமுதாயத்தை வெவ்வேறு வழிகளில் சீரழித்து வருவதை வேறு எப்படிக் காட்டுவது? அந்த இளைஞர்கள் பிரச்சினைகளில் சிக்கிய பிறகு, ஓர் இடத்தில் கூட தவறியும் மது அருந்தியது போலவும், சிகரெட் பிடித்துக்கொண்டிருப்பது போலவும் காட்சி வைத்திருக்க மாட்டேன். நாம் சொல்கின்ற கெட்டப் பழக்கங்களை அவர்கள் சர்வசாதாரணமாகச் செய்வது என்பது அரசும் சமூக அமைப்பும் திணித்து ஏற்படுத்தித் தரும் 'அவெய்லபிளிட்டி' என்பதுதானே நிதர்சனம்?

நீதிமன்றத்தை நாடும் சூழலில் என் நிலைமை இல்லை. வேறு வழியே தெரியவில்லை. இடைவேளை சண்டைக்காட்சி உள்ளிட்ட 'உறியடி'யில் 'இன்டென்ஸ்' ஆன காட்சிகளில் 50 சதவீதத்தை வெட்டச் சொன்னார்கள். இயன்றவரையில் பேசிப் போராடி, படத்தின் தரம் குறைந்துவிடாமல் வெட்டி ஒட்டினேன். செயற்கைப் பேரழிவில் இருந்து 'ஏ' சான்றிதழுடன் உயிர் பிழைத்தேன்.

இயற்கைப் பேரிடர்

தணிக்கைச் சான்றிதழ் வாங்கிய பிறகு, ஓரளவு நல்ல விளம்பரம் செய்து வெளியட தேவையான நிதியை புரட்ட முடியும் என்ற சூழல் இருந்ததால், படத்தைச் சொந்தமாக வெளியிடலாம் என்று நினைத்தேன். அதற்கான முயற்சி செய்யும்போது, ஒரு சுயாதீன திரைப்படைப்பாளியால் படத்தை மக்களிடம் பெரிய அளவில் போய்ச் சேர்க்க முடியாது; நல்ல நிறுவனத்துடன் கைகோர்த்தால் மட்டுமே எதிர்பார்த்தபடி நிறைய திரையரங்குகளில் வெளியிட முடியும் என்ற நிலை. பல நிறுவனங்களிடம் பேசும்போது, 'சாதி அரசியல்' விஷயத்தாலும், 'ஏ' சான்றிதழ் என்றவுடனும் எல்லாருமே 'ஜெர்க்' ஆனார்கள். இன்று போல் அன்று நிலைமை இல்லை. 'ஏ'வுக்கு வரிவிலக்கு கிடைக்காது என்பன போன்ற பிரச்சினைகள் இருந்ததால் ஒருவரும் இணைத் தயாரிப்புக்கோ, பட வெளியீட்டுக்கோ கரம்சேர முன்வரவே இல்லை.

அக்காவின் வீட்டை விற்று ஓரளவு நல்ல விளம்பரம் செய்து நாமே வெளியிடலாம் என்று திட்டமிட்டேன். வீட்டை விலை பேசும் இடைபட்ட தருணத்தில் கடைசி முயற்சியாக மீண்டும் ஒரு சுற்று பார்ப்போம் என்று புறப்பட்டபோதுதான் இயக்குநர் நலன் குமாரசாமியை நாளைய இயக்குனர் நிகழ்ச்சிக்கு பின்பு மறுபடியும் சந்தித்தேன். இயக்குநர் கார்த்திக் சுப்புராஜுடன் சேர்ந்து படத்தைப் பார்த்தார். உறியடியைப் பார்த்து முடித்தவுடன் எழுந்து நின்று கார்த்திக் சுப்புராஜும், நலனும் கைத்தட்டியது இன்றும் என் கண்களில் தெரிகிறது. இயக்குநர் நலன், அவரும் அவர் நண்பரும் படம் தயாரிக்கும் திட்டத்தில் இருப்பதாக கூறினார். அந்த நேரத்தில் இந்தப் படம் பார்க்க, அவர் மூலமாக கிடைத்த தொடர்பில் ரிலீஸ் செய்யும் டை-அப் கிடைத்தது.

படத்தின் பாடல்கள் புதிதாக மாற்றும் வேலை உட்பட இப்படிப் படத்தை வெளியிடுவதற்கான முயற்சிகளிலேயே 10 மாதங்கள் கடக்கின்றன. இதன் நடுவே 2015 சென்னை மழை - வெள்ளத்தில் என் அலுவலகமும் அழிந்தது. மழை புரட்டிப் போட்டத்தில் பெரிய அளவில் பொருட்சேதம். புதிதாக குடிபோகும் வீடு போல சுத்தமாக இருந்தது என் அலுவலகம். இந்த இயற்கைப் பேரிடரில் ஏற்பட்ட இழப்பில் மிக முக்கியமானது, 'உறியடி'யின் அன்-கட் வெர்ஷன்.

செயற்கைப் பேரிடர்களில் இருந்து சற்றே மீண்டு வந்த எனக்கு, இயற்கைப் பேரிடரும் பெருந்துயரத்தைத் தர, ஒன்று, பைத்தியம் பிடிக்க வேண்டும்; அல்லது, மாரடைப்பு ஏற்பட வேண்டும். ஆனால், படத்தின் மீதுள்ள நம்பிக்கையால் அஞ்சவில்லை. தாங்கினேன். நான் மனத்திரையில் பார்த்த எனது சினிமாவை மக்களுக்குத் திரையில் போட்டுக் காட்டியே தீரவேண்டும் என்ற ஒற்றை இலக்குதான் என்னை எதையும் தாங்கவைத்தது.

உச்சகட்ட போராட்டம்

2014-ல் எடுத்து முடிக்கப்பட்ட படத்துக்கு, வெளியீட்டுப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ள 1-1-2015-ல் தணிக்கைச் சான்றிதழ் பெற்றேன். நம்பிக்கையை சீர்குலைத்த செயற்கைப் பேரிடரும், எதிர்பாராத இயற்கைப் பேரிடரும் தாமதப்படுத்தின. 2016 மே மாத்ததில் தான் படத்தை வெளியிடவே முடிந்தது. இதனால், தேசிய விருது தெரிவுக்குக் கூட படத்தை அனுப்பும் தகுதியை இழந்தேன். குறிப்பிடத்தக்க சர்வதேச பட விழாக்களுக்கும் அனுப்ப முடியவில்லை. திரைப்பட விழாக்களில் ரிலீஸ் ஆகாத படங்களுக்குத்தான் முன்னுரிமை கிடைக்கும். நம்பியவர்கள் வாக்கு தவறியது, இழுத்தடிப்புகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு நிர்பந்தங்களால் ஏற்பட்ட காலதாமதத்தால் உறியடிக்குக் கிடைக்க வேண்டிய எதுவுமே இல்லாமல் போனது. உள்ளதை வெளியே அப்படியே சொன்னால் சிலர் காயப்பட நேரிடும். அது என் நோக்கம் அல்ல என்பதால் அதை தவிர்க்கிறேன்.

ஒரு வழியாக படம் வெளியானது. ஆனால், குறைந்த எண்ணிக்கையிலான தியேட்டர்களில் குறைவான காட்சிகள் மட்டும் வெளியானது. அனேக காட்சிகள் பிரைம் டைமில் இல்லாத காலைக் காட்சிகள். இப்படி ஒரு படம் வெளிவந்ததே தெரியவில்லை என நிறைய பேர் இன்றளவும் கூறும் வண்ணம் ரிலீஸ் ஆனாது. அதுவும் இரண்டு வாரங்கள் மட்டுமே தியேட்டர்களில் ஓடியது.

இதுதான் என் உச்சகட்ட போராட்டப் பகுதி. கடைசியாக எஞ்சியிருக்கும் வாய்ப்பையும் கைவிட்டுவிட்டால் மீண்டெழுதல் சாத்தியமே இல்லை என்பது உறுதி.

என் அக்கா வீட்டை அடமானம் வைத்தேன். அப்படித் திரட்டிய பணத்தில் மூன்றாவது வாரம் ரீ-ரிலீஸ் செய்தேன். சின்னச் சின்ன தியேட்டர்களிலும், மூலை முடுக்களில் உள்ள தியேட்டர்களிலும் ரிலீஸ் செய்தேன்.

மக்கள் பார்ப்பதற்கு வாய்ப்பு ஏற்படுத்தித் தராமல், 'என் படம் தோல்வி' என்று பேசப்பட்டு விடக் கூடாது என்பதற்காகப் போராடினேன்.

"இதெல்லாம் முட்டாள்தனம். எதுவும் ஒர்க் அவுட் ஆகாது" என்று நண்பர்கள் எதிர்மறையாக அறிவுரை கூறினர். நான் எதைப் பற்றியும் கவலைப்படவில்லை. இழப்பதற்கு எதுவுமே இல்லை என்றச் சூழலில் துணிச்சல் ஒன்றே பலம். என் படத்துக்காக என் உயிரைத் தவிர எதையும் இழக்கத் தயாரான பிறகுதான் திரைக்களத்திலேயே இறங்கினேன். என் மனசு நிறைந்தால் போதும் என இவற்றைச் செய்தேன்.

இந்த முயற்சியின்போது கண்ட கள நிலவரம்தான் திரைத்துறையின் அடிமட்ட அரசியலையும் புரியவைத்தது. ஆம், சுவர்களில் ஒட்டப்படும் போஸ்டர்களில் கூட அரசியல் உண்டு. சின்ன படமாக இருந்தால், அந்தப் போஸ்டர் மீது வேறு போஸ்டர்களை ஒட்டுவதும், பெரிய ஸ்டார்களின் பட போஸ்டர்கள் மட்டும் மக்கள் பார்வைக்கு படும்படிச் செய்வதும் நடந்ததை நேரில் பார்த்தேன். பல தியேட்டர்களில் என் பேனர்கள் பார்வைக்கு வைக்கபடாமல் குப்பையாக வீசப்பட்டிருந்தன.

கிட்டியது என்ன?

ஒரு பக்கம் ரீ-ரிலீஸ் வேலையில் நான் தீவிரமாக இருக்க, இன்னொரு பக்கம் இளைஞர் கூட்டம் தங்களது 'உறியடி' படத்தை வாய்மொழியாகவும் எழுத்து மொழியாகவும் பிரபலப்படுத்தத் தொடங்கினர்.

சமூக வலைதளங்களான ஃபேஸ்புக்கிலும் ட்விட்டரிலும் 'உறியடி' குறித்து மக்கள் எழுதித் தள்ளினார்கள். பத்திரிக்கை, ஊடகங்கள் ஆதரவு அளித்தன. உண்மையான மக்கள் படைப்பை மக்களிடம் கொடுத்தால் மக்களே உரிய இடத்தில் கொண்டு சேர்த்துவிடுவார்கள் என்பதை உணர்ந்த தருணம் அது. ஆம், சென்னையில் மட்டும் 'உறியடி' 35 நாட்கள் ஓடியது.

இத்தனைப் போராட்டங்களையும் சவால்களையும் எதிர்கொண்ட பிறகு, எனக்கு என்னதான் கிடைத்தது?

இளைஞர்களுக்கு திரையரங்குகள் வழியாக என் படத்தைக் கொண்டு சேர்க்க நினைத்தேன். ஆனால், அது முழுமையாக சாத்தியப்படவில்லை. ஆனால், நான் எதிர்பார்த்த இளைஞர்களிடம் உறியடி போய்ச் சேர்ந்ததுதான் என்னை இன்றளவும் உறுதியுடன் எதையும் எதிர்கொள்ளும் ஊக்கத்தைத் தந்திருக்கிறது.

திருட்டு டிவிடி, திருட்டுத்தன இணையதளங்கள் பாதகமானவைதான். ஆனால், எங்கோ ஒரு மூலையில், ஏதோ ஒரு நாட்டில் உருவான உருப்படியான படத்தை, எந்த டிவி சேனலும் / ஆன்லைன் வெப்சைட்டுகளும் வாங்காத படத்தை, லீகலாக பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்தாலும் பார்க்க வழி கிடைக்காத படத்தை, இங்கிருந்து பார்த்து பயனடைய இவைதானே துணைநிற்கின்றன. அப்படித்தான் உறியடிக்கும் இவை துணை நின்றன என்பேன்.

கோவை ரயில் நிலைய கேன்டீனில் தட்டு கழுவும் ஒரு தம்பி, தன் செல்போனை என்னிடம் காட்டி, "தோ பார்னா... மொபைல்ல ஸ்பேஸே இல்லைன்னா கூட உறியடியை மட்டும் டெலிட் பண்ண மனசு வரலைண்ணா" என்றபோது நெகிழ்ச்சியின் உச்சத்துக்குப் போய்விட்டேன். இந்த இடத்தில் பைரசியை நான் எப்படி எதிர்கொள்வது? 'பொய்மையும் வாய்மையிடத்த...' என்று பள்ளியில் படித்தது நினைவுக்கு வருகிறது. இன்னொரு புறம், போலந்து பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து ஒரு இ-மெயில். பொலிட்டிகல் சயின்ஸ் மாணவர்களுக்கு 'உறியடி' திரையிடப்பட்டு, சாதி - அரசியல் குறித்து விவாதிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இவைதான் இந்தப் படத்தின் சாதனை. இவற்றுக்காக நான் எந்த லாபியும் செய்யவில்லை. எந்த லாபியும் தேவையில்லை. மக்களுக்காக மக்களின் சினிமாவை கொடுத்தால் எப்படியும் மக்கள் அங்கீகரித்துக் கொண்டாடிவிடுவார்கள். உணமையும் நேர்மையும் நிரம்பிய உணர்வு மதிக்கப்படும் என்பதை நம் இளைஞர்கள் உணரவைத்தார்கள்.

இனி என்ன?

'உறியடி' எனும் படைத்தை உருவாக்கி மக்களுக்குக் காட்ட வேண்டும் என்ற ஒற்றை நோக்கம் நிறைவேறிய பின் கிடைத்த அகம் சார்ந்த நன்மைகள் ஏராளம். ஆனால், புற வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட இழப்புகளில் இருந்து மீள்வதற்கு இன்னும் சில வருடங்கள் ஆகலாம். என் முதல் முயற்சிக்கு என் குடும்பத்தினர் அளித்த உறுதுணை அளப்பரியது. என்னை முழுமையாக நம்பினர். எனக்காக எதையும் செய்ய முன்வந்தனர். ஒற்றைக் கேள்வி கூட எழுப்பவே இல்லை. இதைவிட வேறு சிறந்த உறுதுணை வடிவம் ஏதுமில்லை. எனக்காக பெரும் இழப்புகளைச் சந்தித்த அவர்களுக்காக கடமையாற்ற வேண்டிய தருணத்தில் இப்போது இருக்கிறேன். நேரம் அமையும்போது மீண்டும் ஒரு நல்ல திரைப்படத்துடன் சந்திப்போம். எந்தச் சூழலில் சினிமா படைத்தாலும் அது மக்களுக்கான படைப்பாகவே இருக்கும் என்பதில் மட்டும் தெளிவாக இருக்கிறேன்.

உறியடிக்குப் பின் நான் அதிகம் எதிர்கொண்ட கேள்வி:

'எந்தப் பின்புலமும் இல்லாமல் சாதிப் பிரச்சினையை மையமாக வைத்து படமெடுக்கும் துணிச்சல் எங்கிருந்து வந்தது?'

மக்கள் மீதான அன்பு மிகுதியாக இருக்கும் எவருக்குமே துணிச்சல் அனிச்சையாகத் தொற்றிக்கொள்ளும். - இதுவே என் பதில்.

இதோ, இயக்குநர் கோபி நயினாரின் 'அறம்' வென்றிருப்பது, எப்போதும் போல் அறம் சார்ந்து இயங்குவதற்கான உத்வேகத்தை இன்னும் கூட்டுகிறது. அறத்தை வெல்ல வைத்திருப்பதும் என் மக்கள் மீதான நம்பிக்கையை வெகுவாக உயர்த்துகிறது. என் அடுத்த படைப்புக்குப் புதுத் தெம்பு பாயும் உணர்வுடன் 'அஞ்சேல்' தொடரில் இருந்து அன்புடன் விடைபெறுகிறேன்.

முந்தைய பகுதிகள்: அஞ்சேல் 2 | கலையில் விதி மீறு! - 'உறியடி' விஜயகுமார் [பகுதி 2]

அஞ்சேல் 1 | கவ்வியதை விடேல்! -'உறியடி' விஜயகுமார் [பகுதி 1]

’அஞ்சேல்’ தொடரும்...

இணைய இதழியல், சினிமா எழுத்து, சிறுவர் படைப்பு, சமூக ஊடகம் சார்ந்து இயங்க முயற்சிக்கும் ஒர்த்தன்!

Related Stories

Stories by கீட்சவன்